buisjes
Ik slaap als de baby's in buisjes met gebogen hoofd
en dichtgevouwen ogen, ik wacht zelfs als ik niet aan
het wachten ben en alleen maar langzaam zwem, ik
ben nooit klaar en rol mij zo strak op dat ik vergeet
dat ik het ben, ik droom tot het voorbij is en ik huiver
soms, ik denk dat het pijn zal doen als ik ontwaak en glazen
breek, als ik met mijn armen zwaai en in blikken stemmen
hoor dat er een nieuwe dag is, dat het tijd is om op te staan,
op te staan en elke dag opnieuw, ik denk dat ik nu al heimwee
heb naar nu, heimwee naar de vrede en dat het maar goed is
dat ik dat vergeet terwijl ik slaap
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 reacties:
Oke het mag.
Ter afwisseling.
Ik ben te genereus.
Post a Comment