Grieks

Grieks wordt mijn laatste examen. Tot nu toe leef ik nog. Vandaag gelezen, van Virginia Woolf, pas heel mooi binnen Grieks (Sophocles!) en natuurlijk, poëzie.

To understand him it is not so necessary to understand Greek as to understand poetry. It is necessary to take that dangerous leap through the air without the support of words which Shakespeare also asks of us. For words, when opposed to such a blast of meaning, must give out, must be blown astray, and only by collecting in companies convey the meaning which each one separately is too weak to express. Connecting them in a rapid flight of the mind we know instantly and instinctively what they mean, but could not decant that meaning afresh into any other words. There is an ambiguity which is the mark of the highest poetry; we cannot know exactly what it means.

Ja zeg, dat bedoel ik nou ook altijd. En het is echt zo; ik heb dat echt. Dangerous leap through the air, de listenzingende Sfinx. Het rare is dat ik nu dat kan lezen in het Grieks en het mooi vind in het Grieks, dus niet de Nederlandse vertaling. Het is echt bijzonder om zo'n oude tekst ècht te kunnen lezen, te kunnen lezen als meer dan de vertaling. Nu maar hopen dat ik me dat nog herinner als ik straks vroegtijdig gestorven ben aan geschiedenis, wiskunde, economie, Frans, Engels en Grieks.