Terug

griekenland


Bloemen, vlammend rood tegen de stenen en als je dat ziet, zie je ook
een man met een gieter, elke ochtend hijgend van hitte over bruine,
grofkorrelige rotsen stappen en zich buigen, water. Hij zingt zacht,
zelfs als dat niet waar is zeg ik het: hij zingt een oud liedje waarvan
hij de woorden zelf niet meer hoort. Wij liggen hier en wachten, ik wacht
tot de zomer over is en ik scherp en puntig denken kan, tot dan
beweeg ik niet en luister als een kind.