Snijmachine

De snijmachine heb ik nu wel onder de knie, geloof ik. Geen velletjes plastic tussen de rosbief, bij corned beef een velletje tussen elk plakje. Cornèd beef zeggen ze hier, en: rookvléés. Kaasboerklemtonen.

Ik kan ook helemaal in jargon praten nu:

-''Ik ga je even plagen.'' als je voor of achter iemand langs moet. Gepaste reactie: ''Zéker mag dat!''

- ''Da moe je nie willen.'' als een product bederft door een bepaalde actie. Velletjes tussen de plakjes rosbief? Da moe je nie willen.

- ''Ga er weer lekker genieten vandaag!'' tegen klanten bij het tasje geven. Ik wil niet weten wat er gebeurt als mensen vies van hun kaas genieten.

Ik leer heel veel. Over worst, maar meer over mensen. Mijn directe collega, Lana, is 27 jaar en zwanger van de vierde. ''Een kedootje noemen Ricar en ik dat, net als de tweede, was ook een kedootje.'' Ze zegt ook dingen als: ''Is hij ook Maagd? Oké dan is het goed, Ricar en ik zijn allebei een Tweeling en daarom werkt het ook gewoon, weetje.'' en ''Vind jij Ronaldo ook zo''n lekker ding?'' Ze heeft een roosje op haar enkel, met een kleien, krullerige ''R'' ernaast. Van Ricardo, maar ook een beetje van Ricky, de oudste. Want die was ziek. En Kevin en Jaden komen ergens anders op haar lichaam aan de beurt.

Lana moet over 4 weken bevallen; zaterdag was haar laatste werkdag. Ze paste haast niet meer achter de toonbank en het voelde héél verkeerd om samen met haar te dweilen en schrobben en poetsen. Vrouwen die zo zwanger zijn moeten dat niet hoeven doen. Ondertussen is Ricardo het huis aan het verbouwen (hij kan het, want hij is timmerman, de schat) en belt hij haar voortdurend om te vragen welk merk billendoiekjes hij moet kopen en hoe halfvolle melk eruit ziet. Ze maakt ook schoon. Heeft een labrador om voor te zorgen, èn Ricardo, èn drie zoontjes onder de vijf. Een verbouwing. Ik word er stil van, soms. Het wordt een meisje.